25-03-09

Belevenissen in het UZ, het derde deel

 

Volgende gebeurtenissen meen ik mij te herinneren uit mijn eerste verblijfsperiode in het Gentse revalidatiecentrum. Dat was midden de jaren tachtig. Toen was ik daar terecht gekomen na een zwaar verkeersongeval en had ik ook even nood aan een (manuele) rolstoel aangezien de botten in mijn onderbenen gebroken waren.

In die tijd verbleven de personen met een verlamming, dezen met een polytrauma en mensen met een niet-aangeboren hersenletsel nog op dezelfde verdieping.

Op een zeker moment werd een psychiatrische patiënt die, om ik weet niet welke reden, nood had aan een intensieve kinesitherapie, op onze afdeling opgenomen.

Er werden meteen de wildste verhalen over die jongeman rondgestrooid. Ik veronderstelde dat het waarschijnlijk grotendeels verzinsels en leugens betrof, maar er kwam in ieder geval toch uit naar voor dat die jongeman niet ongevaarlijk was en ik nam me dan ook voor om zo ver mogelijk uit zijn buurt te blijven.

Op zekere dag, zowat een week na zijn aankomst, reed ik na het middagmaal genuttigd te hebben, de lift in, richting mijn kamer. Net voordat de schuifdeuren zich automatisch achter me zouden sluiten, sprong er nog snel iemand naast me. Ik keek op. Het was die kerel.

Mijn hart ging meteen wat sneller slaan. Niet van opwinding omdat het zulk een mooie jongen was, want ik viel ook toen al enkel voor vrouwelijke aardbewoners, maar wel van de schrik. Heel vriendelijk vroeg hij me of ik ook naar het eerste moest en, niet in staat iets te zeggen, knikte ik maar van ja.

Een dag later heeft die kerel, in zijn nakie, om God weet welke ridicule reden, een verzorger belaagd met één of ander scherp voorwerp en hebben ze de jongeman terstond teruggestuurd naar K13.

De laatste maanden van mijn verblijf bracht ik door in een rustige, enigszins afgelegen tweepersoonskamer, die ik op het moment van het hierna beschreven voorval, alleen bewoonde. Het was kort na de middag en ik lag op mijn bed te rusten. Plots hoorde ik een bonk en vervolgens vloog de deur van mijn 'residentie' open. Een patiënt kwam, gezeten in een mechanische rolstoel, met zijn benen trippelend, de ruimte in. De man zat in een dwangbuis, en was vastgebonden op zijn rolstoel, naar ik wist omdat hij reeds een aantal keer had getracht er van onder te muizen.

Hij bleef daar gewoon in de deuropening staan en begon, mij totaal negerend, wild heen en weer te bewegen in een poging om uit die dwangbuis te geraken. Op mijn vriendelijk verzoek de kamer opnieuw te verlaten reageerde de man gewoonweg niet. Ik drukte een keer op mijn belletje. En toen er na enkele minuten nog steeds niemand opdaagde, nog enkele keren kort na elkaar. Maar er verscheen niemand van het personeel. Dit was niet uitzonderlijk. Het gebeurde wel vaker dat ik vrij lang op een verzorgende moest wachten, maar nu irriteerde het me wel mateloos.

Intussen begon die man wonderwel, Houdini achterna, vorderingen te maken. Er diende dus dringend ingegrepen te worden! Want wie weet wat hij, eens bevrijdt, zinnes was?

Enfin, uiteindelijk kwamen op mijn alarmerende continue bellen, dan toch twee verpleegkundigen af! Die de, hevig tegenstribbelende man, meenamen naar, ik vermoed, zijn eigen kamer.

Na zijn ontslag uit het revalidatiecentrum, heb ik die heer, in maatpak, en vergezeld van zijn vrouw, nog eens teruggezien. Hij gedroeg zich volkomen normaal en zei vriendelijk gedag. Waarschijnlijk deed die daarvoor zo raar onder invloed van medicatie of zo.

Ru(sh)di(e), 12 juni 2002 (revisie op 23 maart 2003)

Commentaren

Goede morgen zou wel eens kunnen klopen dat het door de medicatie kwam dat die man zo eigenaardig deed. Want soms moet je iets slikken dat heel eigenaardige bijwerkingen heeft.

Groetjes Etje

Gepost door: Etje | 25-03-09

JA JONG? ER GEBEURD ZO NOGAL WAT IN DIE KLINIEKEN Hé, en door "tekort aan personeel", kunnen ze't soms wel eens uit de hand laten lopen!!!!!
groetjes en het beste nog!

Gepost door: yvette&tuurke | 25-03-09

goeie morgen Rudi schrikken zal het zeker geweest zijn als die kerel in je kamer zat
de reden voor zijn eigenaardig gedrag zou wel eens in de medicijnen kunnen liggen
sommige mensen kunnen een rare reactie krijgen bij bepaalde stoffen die daar in zijn vermengd
maar 't is gelukkig goed afgelopen

fijne woensdag Rudi
groetjes
ps. het is hier gestopt met regenen :-)

Gepost door: Borriquito | 25-03-09

Heb met plezier even rodgekeken hier en laat graag de hartelijke groeten achter. JOT

Gepost door: Jot | 25-03-09

Rudi Hier lag het deze morgen kletsnat toen we opstonden ,maar intussen is het toch wat droger geworden. Het is vandaag de koers Dwars door Belgîê hé,en die komt aan hier bijna aan ons achterdoor.
Groetjes

Gepost door: Jeske | 25-03-09

Ik zou ook wel serieus in paniek geweest zijn denk ik. Ik kan me zo voorstellen dat je nog nooit zo blij was dat je die verpleging eindelijk zag.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 25-03-09

Dag Rudi Je maakt toch het één en ander mee hoor! Ik ben nog op bezoek geweest op dezelfde afdeling waar jij gelegen hebt maar ik weet het jaartal echt niet meer. Een vriend van mij en mijn toenmalige vriend had een heel zwaar ongeval gehad en lag daar ook om te revalideren.
Je kijkt toch wel je ogen uit...want met medicatie springen ze daar precies niet gewoon om.
Heb je wat teveel capsones en heeft de verpleging een mindere dag, dan kan er altijd wel een pilletje bij.
Iemand in een dwangbuis steken zal wel zijn redenen hebben gehad, maar dat hij dan nog vrij kan rondtoeren vind ik niet kunnen.
Waar was de "roeping" van die verplegenden???
Ik moet zeggen dat ik thuis gerevalideerd heb na mijn rugoperatie maar toen ik in het ziekenhuis lag en in contact kwam met personeel en patiënten van de revalidatie-afdeling ging het er hier in Antwerpen toch stukken anders aan toe hoor!
Ik weet nu hoe het nu gesteld is in het UZ maar wel dat ze me er met geen stokken naartoe zouden krijgen moest er nog ooit iets gebeuren!

Fijne dag nog!

Gepost door: Veerle | 25-03-09

Rudi Wist je dat niet...ik zit nog altijd in een dwangbuis hoor! Dat zal ook niet meer veranderen vrees ik...ik ben een heel gevaarlijk individu ;-))

Gepost door: Veerle | 25-03-09

RUDI GOEDE AVOND
DAT ZAL
WEL SCHRIKKEN
GEWEEST ZIJN !
JE WEET MAAR NOOIT
IK DENK WEL
DAT MEN DAAR
WEL HET EEN
EN ANDER MEEMAAKT
GROETJES
MICKEY

Gepost door: MICKEY | 25-03-09

rudi...goede avond dat zijn allemaal nare ervaringen ! En ja...in de gevangenissen hebben ze die verzorging niet en anderzijds zijn ze te gevaarlijk in die centra . Alles behalve gezellig en het verplegend personeel kan natuurlijk ook niet overal tegelijkertijd zijn...Maar ik veronderstel wel dat je blij was, dat je daar kon vertrekken ! Fijne groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | 25-03-09

dag rudi zou er toch ook niet gerust in zijn,gelukkig is het goed afgelopen,wens u een hele fijne nachtrust,vele groetjes

Gepost door: Regenboogje | 25-03-09

De commentaren zijn gesloten.