04-04-09

Rudi’s overpeinzingen - Openbaar vervoer

 

De trein. Afgelopen zomer ben ik er nog mee naar de Gentse Feesten geweest. Bij gebrek aan een alternatief vervoermiddel. Maar het blijft toch behelpen hoor, met veel trek- en sleurwerk. Is het al niet omwille van het feit dat ik langs dezelfde kant als deze waarlangs ik de wagon ben binnengereden, ook weer terug naar buiten moet, en dus in die smalle gang gedraaid moet worden, wat gezien de draaicirkel van mijn wielkar, enkel met behulp van derden lukt, dan wel omdat de stationschef bij me aandringt zijn instructies op te volgen, waardoor ik hopeloos kom vast te zitten op de mobiele laadbrug.

En dan moet je in zo een station eens naar het toilet gaan. Eerst aanschuiven in de rij met mensen die een kaartje willen kopen - een enkele reis naar hier, of een retourtje naar ginder - om dan, als het jouw beurt is, te verzoeken om de sleutel van het invalidentoilet. Als de loketbediende niet achterover valt van het verschieten bij die vraag (Gehandicaptentoilet? Sleutel?), valt hij of zij gegarandeerd uit de lucht (Wat vraagt die nu? Hebben wij dat hier?). Je krijgt dus nogal eens te horen: "Wablief?" Dan mag je, opdat ook de persoon die achteraan de rij staat, zou horen dat je naar het toilet moet, je vraag nog eens luid en duidelijk herhalen. Uiteindelijk daagt er dan meestal toch iemand op met de sleutel hoor, maar het vergt enige tijd. Ook leuk als je dringend moet!

De trein. Ik herinner me die keer toen we met een groepje rolstoelers, nog wat andere minder mobielen en een handvol helpers (ik gebruik niet graag de term 'begeleiders') vanuit Gent Sint-Pieters, de trein richting Mechelen wilden nemen. Ondanks het feit dat we hen een dag eerder van onze plannen op de hoogte hadden gebracht en  ruimschoots op tijd in het station arriveerden, waren er toch problemen om ons tijdig op de trein te krijgen. Voornamelijk ten gevolge van het traject dat we dienden te volgen. Bij gebrek aan de nodige voorzieningen dienden we ons immers via de catacomben van het gebouw en de enige nog functionerende dienstlift te verplaatsen, en daarna bovengronds over de spoorbanen, vooraleer we op het juiste perron geraakten, waar inmiddels de te nemen trein stond te wachten.

Terwijl wij, met inbegrip van het nodige gestuntel van de wel bereidwillige, maar voor dit soort klussen totaal ondeskundige arbeiders van 't spoor, in de wagons trachtten te raken, hoorden we door de luidsprekers weergalmen: "De trein naar Mechelen van (het tijdstip ben ik vergeten) heeft enige vertraging wegens het opstappen van tien invaliden met een rolstoel!." Vernederend, niet? Ze hebben verdorie dagelijks vertraging om God weet welke redenen. Wordt dan de oorzaak rondgebazuind? Neen, uiteraard niet.

Leuk hoor, als rolstoelers in groep reizen. In elke wagon een stuk of twee, en ik alleen, en gezien de omvang van mijn gemotoriseerd gevaarte, niet verder gerakend dan het opstapcompartiment. Gelukkig had zich iemand opgeofferd om, gezeten op de vloer, me gezelschap te houden.

De diensten (?) van de Lijn zijn naar verluidt niet veel beter. Zelf heb ik er geen ervaring mee. Ik geraak immers niet in de bus of tram. Er zijn in bepaalde steden wel tramhaltes met een verlaagd opstapplatform, en hier en daar een perron dat op de juiste hoogte ligt,  maar dan moet je wel eerst op dat trottoir geraken! Oeps, sorry, daar heeft men niet aan gedacht!

Enkele rolstoelers en krukkenstappers die ik ken, overkwam het volgende. Na een geslaagde uitstap wilden ze met de tram terugkeren. Gezeten in hun karretje of leunend op hun steunstokken, wachtten ze aan een halte. Reeds vrij spoedig kwam er een tram aan. De schuifdeuren gingen open en de eerste man maakte zich klaar om in te stappen. Terwijl die kerel zich omdraaide om zijn krukken aan een helper te geven, zodat hij zich, vasthoudend aan de deursteunen in het openbaar vervoermiddel zou kunnen hijsen, ging de deur met een gesis alweer dicht. Die chauffeur had de situatie snel overzien, zich gerealiseerd dat dit opstappen wel enige tijd in beslag zou kunnen nemen en dan kennelijk geopteerd dat stelletje, in zijn ogen allicht sukkelaars, te laten staan. Tijdig aan zijn volgende halte geraken primeerde blijkbaar. Je moet maar lef hebben, hé?! Zulk een mensen hebben mijns inziens geen geweten. Men heeft toen overwogen een klacht neer te leggen bij de vervoersmaatschappij, maar ik weet niet of dat ook daadwerkelijk is gebeurd en in bevestigend geval, of daar enige reactie op is gekomen.

Ru(sh)di(e), 16 december 2002 (revisie op 31 maart 2009)

Commentaren

Hier kijk ik echt van op In een station het toilet voor rolstolgebruikers op slot?
Dan moet je daar bij wijze als een klein kind gaan vragen of ze dat toilet aub willen openen....inderdaad heel vervelend!
Ik kan me er heel veel bij voorstellen hoe het moet zijn om het openbaar vervoer te nemen!
Nergens zijn er speciale voorzieningen...ja, in theorie maar in de praktijk zijn er veel tekortkomingen aan!
Ik moest vorige week op controle met mijn voet en heb de trap genomen. Maar ik ben natuurlijk veel mobieler. En...mijn krukken zijn mijn verweermiddel hé!
Ik had al bij me zelf gezegd: ik stap vooraan op want als de chauffeur niet goed oplet en ik achteraan opstap kan het gebeuren dat mijn krukken zonder mij op controle zijn.
Inderdaad, de opstap was zo hoog dat ik niet wist hoe ik op de tram moest geraken...eerst mijn krukken...maar dan had ik geen steun om mijn voet te zetten. Omgekeerd was ook geen optie.
Achter mij stonden er al wat mensen te zuchten en daardoor kreeg ik (boos) een boost adrenaline waardoor ik er toch op geraakte. Maar eens erop was ik zo moe (hihi) dat ik de anderen toch nog een paar minuten heb laten wachten eer ze me konden passeren. Gevolg...tram had vertraging...de mensen (die zoal gehaast zijn) keken mij met een vernietigende blik aan en ik lachte in mijn vuistje!
Een beetje respect voor je medemens...is dat zoveel gevraagd?
Ik wens je een fijn weekend toe Rudi al weet ik dat je niet zo van de weekends houdt, maar het is heel goed bedoeld!
Lieve groetjes

Gepost door: Veerle | 04-04-09

Mooie blog!

Gepost door: Krien | 04-04-09

Dit zijn dus dingen die ik langs geen kanten snap. Een sleutel moeten vragen ? Aub hé seg ! Dat is gewoon schandalig. Alhoewel enkele jaren geleden waren we in de Lunchgarden, ik zat toen ook in een rolstoel en jaja de mindervalidentoilet was er wel maar er stond een tafeltje voor met van alles en nog wat op. Héél leuk als je dus idd dringend moet hm hm hm. Volgens mij moet je hier gewoon héél netjes in 't rijtje lopen en mankeer je iets is het van sorry daar kunnen we geen rekening mee houden. Ik heb een grondige hekel aan die mentaliteit.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 04-04-09

Ik vind het nog altijd erg dat ze soms geen rekening houden met rolstoelpatienten! Daar zou ik echt kunnen van braken!
Bedankt voor je felicitaties hé. Ik heb al een goeie evaluatie gekregen voor mijn stage bij de bejaarden. Ik doe dit echt heel graag!
Groetjes en tot een beetje later.
Layla

Gepost door: Layla | 04-04-09

De commentaren zijn gesloten.