07-04-09

Weerloos slachtoffer - Tweede en gelukkig meteen ook laatste deel

 

Nog zo een grap die een personeelslid van het R.C. met me uithaalde wordt verhaald in hetgeen volgt. Na een bioscoopbezoek waren we, zoals gewoonlijk, nog even afgezakt naar de kroeg, gelegen tegenover de hoofdingang van het U.Z..

Een dame, van een jaar of vijftig, had nogal veel interesse voor mij. Ze ging gedurig rond mijn nek, zeggende dat ze het zo triest vond en meer van dat en ik moest zelfs enkele zoenen op mijn wangen incasseren. Toen ze me op zeker moment moed insprak en, om haar woorden kracht bij te zetten, me op één van mijn schouders klopte, riep de organisator van het uitje, met een ernstig gezicht, dat ze moest oppassen met me daar aan te raken, want daar zat mijn pacemaker! De dame trok verschrikt haar hand terug en verontschuldigde zich. En iedereen maar lachen, ik incluis.

Nog was dat vrouwtje niet bij me weg te krijgen. Verliet ze wel even het strijdtoneel, dan kwam ze toch weer terug, nu om me een drankje aan te bieden. Ik sloeg haar aanbod beleefd af. Wie weet wat ze in ruil daarvoor van mij verwachtte? Mogelijk niks, maar ik nam toch liever geen risico. En iedereen plezier hebben. Let op, ik lachte ook... groen. Neen, echt, ik vond de situatie ook wel best grappig en heb trouwens onlangs, toen ik op stap was met vrienden, iets gelijkaardigs meegemaakt, ook met een oudere dame, maar toch... Was het nu een jong mokske geweest, dan had ik haar misschien wel op mijn schoot genomen, maar deze hier....

De volgende ochtend, op een moment dat ik nog op mijn kamer was, wachtend op een verpleegkundige om mij in mijn wielkar te helpen, komt een kinesist mijn kamer binnen gestapt. Met een ernstig gezicht deelt hij me mede even daarvoor, ter hoogte van de receptie te zijn aangesproken door een al wat oudere dame die een bezoekje wou brengen aan een jongen in een blauwe rolstoel, die ze de vorige avond had ontmoet. Hij zei me de vrouw te hebben gevraagd in de wachtzaal tegenover de receptie plaats te nemen, terwijl hij me zou verwittigen.

Maar ik zei: "Ah ja, jij hebt al gehoord van dat voorval gisteren natuurlijk, en wilt me in de luren leggen!" Waarop die therapeut, met een uitgestreken gezicht zei: "Voorval, gisteren... is er iets gebeurd dan?" Zijn onschuldig gezicht en dito antwoord kon mij niet overtuigen. Toch was ik niet zeker. Zou die madam hier misschien toch echt zijn? Dit kon toch niet waar zijn?!

Ik heb het, denk ik, niemand ooit gezegd, maar ik ben even later, met volle snelheid de wachtruimte voorbijgeraasd, met één oog loerend of dat vrouwmens er effectief zat. Er was daar volk aanwezig maar ik kon niemand onderscheiden. Zo snel als mogelijk reed ik  de veilige (?) refter in. Met een bang hartje, twijfelend en hopend dat men aan het trachten was mij in het ootje te nemen. Want gestalkt worden door een dame met een leeftijd dat ze mijn moeder had kunnen zijn, kon ik wel missen. Ik bleef extra lang aan de ontbijttafel zitten, om me daarna, terug supersnel, en zonder in de richting van de receptie, ingang en wachtzaal te (durven) kijken, naar de oefenzaal te reppen. Toen ik deze even later inreed merkte ik meteen aan de glimlach en de opmerking van mijn kinesist dat zijn verhaal was verzonnen en deed ik alsof ik hem van in den beginne door had.

Eigenlijk een gemene streek van die paramedicus, mij zo veel schrik aanjagen! Maar net datgene waar ik een goed gevoel aan heb overgehouden. Dit soort grappen brengt patiënten, verzorgenden en paramedici dichter bij elkaar, en maakt het maandenlage verblijf in het centrum een stuk draaglijker.

Ru(sh)di(e), 5 juni 2002 (revisie op 5 april 2009)

Commentaren

Hahahaha ik kan me je reactie al zo inbeelden :-)))
Weet je eigenlijk vind ik jou blogje zo leuk omdat je "gewoon" en heel tof kan vertellen over je handicap. Het siert je enorm als mens dat je niet bij de pakken blijft zitten terwijl het af en toe wel eens serieus moeilijk zal zijn.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 07-04-09

Hoi Rudi, ze weten wel met wie ze zo'n grappen kunnen uithalen zeker?!Je zult hem vast ook al wel iets gelapt hebben :-)
Groetjes,

Gepost door: Ri@ | 07-04-09

De commentaren zijn gesloten.